Pokok kelapa ialah tanaman pantai tropika yang mempunyai toleransi agak tinggi terhadap kemasinan berbanding tanaman lain.
Garam biasa mengandungi natrium (Na) dan klorida (Cl). Dalam kuantiti kecil, klorida sebenarnya ialah unsur mikronutrien penting untuk tumbuhan. Ia membantu proses fotosintesis, imbangan air sel dan pembukaan stomata daun.
Di kawasan tanah pedalaman yang kekurangan klorida, sedikit garam boleh membantu membetulkan kekurangan nutrien tersebut.
Sesetengah penyelidik mendapati natrium boleh menggantikan sebahagian fungsi kalium (K) pada tahap tertentu dalam tumbuhan kelapa.
Kalium sangat penting untuk pembentukan buah, kandungan air kelapa dan saiz tandan. Oleh sebab baja kalium mahal, petani tradisional kadangkala menggunakan garam sebagai sumber murah untuk membantu keseimbangan ion dalam tanah.
Namun, kesan ini hanyalah sokongan kecil dan bukan pengganti sebenar baja kalium.
Pokok kelapa secara semula jadi banyak tumbuh berhampiran pantai, maka orang lama menganggap air masin atau garam ialah “makanan” kelapa. Hakikatnya, pokok kelapa hidup subur di pantai kerana toleransinya terhadap garam lebih tinggi, bukannya kerana ia memerlukan garam yang banyak. Pokok lain mungkin mati dalam keadaan tersebut, tetapi kelapa masih mampu bertahan.
Secara saintifik, penggunaan garam berlebihan sebenarnya berbahaya. Natrium yang terlalu tinggi boleh merosakkan struktur tanah, mengurangkan aktiviti mikroorganisme, mengganggu penyerapan nutrien lain seperti kalsium dan magnesium, malah menyebabkan akar “terbakar” akibat tekanan osmosis. Dalam jangka panjang, tanah boleh menjadi masin dan kurang subur.
Kesimpulannya, menabur garam di sekeliling pokok kelapa mempunyai asas saintifik yang terhad — terutama sebagai sumber klorida dan sedikit sokongan ion mineral. Namun ia perlu dilakukan secara sangat terkawal. Untuk pengeluaran moden, pendekatan lebih tepat ialah menggunakan analisis tanah dan pembajaan seimbang seperti NPK, kalium, magnesium dan bahan organik, bukannya bergantung kepada garam semata-mata.
#infopertanian